Utoya: July 22, 2011 yılında Norveç'in Utøya adasında gençlerin katıldığı bir yaz kampına düzenlenen ve 77 kişinin hayatını kaybettiği gerçek terör saldırısını konu alıyor. Yönetmen Erik Poppe, filmi neredeyse tek plan sekans tekniğiyle çekerek izleyiciyi olayların tam merkezine, adeta saldırının içine yerleştiriyor. Bu teknik, gerilimi ve aciliyet duygusunu son derece etkili bir şekilde yansıtıyor.

Film, saldırı sırasında hayatta kalmaya çalışan ve kayıp küçük kız kardeşini arayan genç Kaja'nın (Andrea Berntzen) hikayesini takip ediyor. Berntzen'in performansı, korku, panik ve kararlılık arasında gidip gelen duyguları inandırıcı bir şekilde yansıtarak filmin duygusal çekirdeğini oluşturuyor. Karakterlerin çoğu saldırıdan sağ kurtulan gerçek kişilerle yapılan görüşmelerden esinlenilerek oluşturulmuş.

Utoya: July 22, sadece bir felaketi belgelemekle kalmıyor, aynı zamanda insan ruhunun dayanıklılığını, korku anında ortaya çıkan dayanışmayı ve umudu araştırıyor. Politik mesajlardan kaçınarak, doğrudan bireysel deneyimlere ve insani boyuta odaklanıyor. Bu yaklaşım, izleyiciyi derinden etkileyen ve üzerinde düşündüren bir deneyim sunuyor. Gerçekçi anlatımı ve teknik ustalığıyla, tarihin bu karanlık anını anlamak ve insanlık durumu üzerine düşünmek isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir film.